Rahman Olur

İsm-i nâzenînin konsa kalbime zindân Reyyân olur.
Bu abd-i nâçîz münâcâtı taş kesmiş kapısında

Zuhûrunla secdelerim bâğ-ı bahâr olur
Yusuf nigâh bir rahmettir temas-ı cemâlin

Şeb-i körüm bir nefeste subh-i envâr olur
Suretim virâne iken özüm hicrete mahkûm

Aynada seni görünce sîretim Furkân olur
Berfînem bu sevdâ mecâzdan değildir aslâ

Vâv’dan geçen bu aşkım Ezkâr-ı Rahmân olur…